تالیف: سید محمد باقر نجفی یزدی...

پاری وقتها تو دنیای فکر و خیال میگم کاش میشد ۲۴ ساعت در شبانه روز میشد مثلا ۲۸ ساعت یا
اینکه کاش هیچ وقت نیاز به خواب نداشتمو هیچ وقت خسته نمیشدم تا میتونستم
با انرژی بیشتری به کسب علم و مهارت و... بپردازم ولی خوب همه اینها بیشتر در حد تخیله

همونطور که هرچی سن انسان بیشتر میشه تغییر در نوع نیاز ها بیشتر احساس میشه
و همینطور که علم انسان بیشتر میشه مسئولیتش هم بیشتر میشه
هدفم از پست این مطلب اینه که بگم حسابی مشغولم و زمان به سرعت در حرکت. کمتر فرصت 
دارم که به نت بیام و اپ بزنم و تجربیات و ورودی های مغزمو تو این فضا به معرض نمایش
و اشتراک بزارم اینم از محدودیت های این دنیاست انشالله تو اون دنیا جایی که خدا
وعدشو داده و اگه لایق باشم از خجالت خودم و تمام انسانها و موجوداتی که میتونم در خدمتشون باشم بیشتر در میام

یک ماه اخیر کتابی قدیمی که از دوست عزیزم اقا مهدی به امانت گرفتم وموضوع اون راجع به قیام حضرت ولی عصر"عج"و علائم اخر الزمان هستو مطالعه میکردم . تاثیر مطلوبی در تمام وجودم داشت سر فرصت فراز هایی از این کتاب رو اپ میزنم باشد تلنگری بر دل هواداران کویش...  
 

اگر درمان دردش دیر شد دل...چه زود از سیر عالم سیر شد دل

دل پیران جوان دیدم ولی من...جوان بودم که ناگه پیر شد دل

 عالمی فانی.مزرعه ای برای کشت و کار.گردابی مکنده.محلی برای ازمایش سنجش.اموزش.اموختن.شناختن.دیدن.شنیدن.چشیدن.بوئیدن.لمس کردن حس کردن   درک بودن بعد از نبودن درک هستی بعد از نیستی درک ابد بعد ازعدم...

سلام هم نوع...انسانها باید شعاع دید خود را گسترش داده و به دور دست ها نیز بنگرند... عقیده ای کلی دارم و ان این است: انسانها علاوه بر خود (شامل جسم و روح) در قبال پندار"گفتار"و کردار" خود و سپس به جامعه انسانی و نیز به کل کائنات مسئولند اگر کسی مرا به حساب اورده و از من دعوت کند پس نسبت به او مسئولم و باید تا حد امکان اجابت کنم اگر در کنار کودکی هستم بازتاب اعمال و گفتارم در ذهن ان کودک هک میشود باید مراقب باشم باید برای او "ایینه ای زلال باشم" هر چند تیره دل هستم... اگر شیر اب را باز نگه دارم و این باعث شود انسان یا هر موجود زنده ای در هر کجای این کره خاکی با کمبود اب مواجه شود حتی نسبت به او مسئولم...  نکاتی به ظاهر ریز در زندگی وجود دارد  رعایت کردن یا نکردن انها بر خلاف ظاهر کوچکشان طبعات و عواقب بزرگی را در بر میگیرند پس انسانها باید به کسب علم پرداخته تا این نکاتی که در دیدگاه عوام ریز می اید را شناخته و طبق قوانین رعایت کنند و ان زمان که عوام به دانش خواص دست یافت جامعه ای اباد و فرهیخته خواهیم داشت اگر شما امدید با کامنتی با مظمون "اعنماد کن"... من مسئولیتم را نسبت به یک انسان پذیرفتم و شما باعث خیر شدید تا من رها از این زندگی ماشینی و پر تشویش یک ساعت به تفکر پرداخته روحم را تغذیه کرده مطلب جدیدی پست کنم شاید تاثیری بر دل تنگی گذاشته ما هم باعث خیر شویم  ... ارزوی سلامت و عاقبت خیر دارم...

به وبلاگی یکی از دوستان دعوت شدم سوالاتی مطرح شده بود و من به اختصار پاسخ و نظرات خودم رو به شکل زیر به رشته تحریر در اوردم

...فکر میکنم حس میکنممینویسم ... 

سلام...من اینجام هنوزم هستم هنوز فرصت نفس کشیدن دارم ... اما نمیترسم ... مثل یه کودک در اغوش مادرش خودم را در اغوش زندگی رها کرده ام من به اجبار اینجا هستم و به اجبار میروم ولی بین این دو اجبار"امدن و رفتن" با اختیار صفحات زندیگیم را با حوصله.سلیقه. ذوق و شوق با رنگ هایی که خود با اختیار انتخاب میکنم رنگ امیزی کرده و سعی دارم خوش بنویسم و در اخر... رفتنم را میپذیرم ... و ازمن همین نقوش و خطوط باقی خواهد ماند... بودن یه اجباره چگونه بودن اختیار...از درون پیله ای که خود به دورت تنیده ای بیرون بیا "پروانه شو" پرواز کن و زندگی را با دیدی بازتر و حضوری واقع گرایانه لمس کن...

سلام...به خدا و به روح تمامیه ادما

دوست داشتن از عشق برتر است و من هرگز خود را تا سطح بلند ترین قله عشق های بلند پایین نخواهم اورد

چه بسیارند کسانی که همیشه حرف میزنند بی انکه چیزی بگویند و چه کمند کسانی که حرفی نمیزنند اما بسیار میگویند

چه پستند انها که فاصله میان انچه هستشان انچه باید بایدشان نزدیک است و حتی در برخی هر دو بر هم منطبق! حیوان و درخت است و این دو بودنشان یکیست 

اگر غذا خوردن را فراموش میکنید مطالعه را فراموش نکنید... "جکسون براون"

گاه میان دو بیگانه ی نا همانند.عشقی جرقه میزند و چون در تاریکیست و یکدیگر را نمیبینند پس از انفجار این ساعقه است که در پرتو روشنائیه ان چهره ی یکدیگر را میتوانند دید و در اینجاست که "گاه" پس از این جرقه عاشق و معشوق که در چهره ی هم مینگرند احساس میکنند که هم را نمی شناسند و بیگانگی و نه اشنایی پس از عشق که درد کوچکی نیست فراوان است..."د.ع.ش"

ممکن است دو روح نه دو نفر با هم در عین رو در بایستی ها احساس خودمانی بودن کنند و این حالت به قدری ظریف و فرار است که به سادگی از زیر دست احساس وفهم میگریزد... "د.ع.ش"

عشق اسارت در دام غریزه است و دوست داشتن ازادی از جبر مزاج.عشق مامور تن است و دوست داشتن پیغمبر روح.عشق لذت جستن است و دوست داشتن پناه جستن.عشق غذا خوردن یک حریص گرسنه است و دوست داشتن همزبانی در سر زمین بیگانه یافتن... د.ع.ش.  "دوستت دارم"

استعداد در فضای ارام رشد میکند و شخصیت در جریان کامل زندگی                                           _"گوته"

یه روز استادم بهم گفت اگه کسی ازت کمک خواست اگه کسی نیازمند بود به اندازه بضاعتت کمک کن تا مسئولیتت رو نسبت به این قشر جامعه پذیرفته باشی...اخه میدونی اگه بخوای دنیا رو با دید باز نگاه کنی میفهمی نسبت به تمامی انسانها مسئولی ولی باید اینم بدونی به اندازه خودت... اندازمون چقدره!؟

تا اناری ترکی بر میداشت دست فواره خواهش میشد تا چلویی میخواند سینه از ذوق شنیدن میسوخت.گاه تنهایی صورتش را به پس پنجره میچسبانید.شوق می امد دست در گردن حس می انداخت فکر بازی میکرد زندگی چیزی بود مثل یک بارش عید یک چنار پر سار

ارنست دیمنه:روح میلیونها نفر انسان بر اثر کار دستی و جسمانی تحت ستم قرار گرفته است...مطمئنا منظور ارنست این نیست که کار یدی و فیزیکی درست نیست چون در واقع هر کسی باید یه قسمت از کار این چرخ زندگیرو به دست بگیره در این شکی نیست اما نکته حائز اهمیت و مقصود ارنستو میشه اینطوری تفسیر کرد که:زندگی عادی و مادی روزمره انسان و گرفتاریهای مربوط به اون فرصت اینکه انسان بیشتر به خودش بپردازه رو گرفته...متاسفم چون این به خود پرداختن میتونه خیلی از ویژگیهای باالقوه انسانو بالفعل بکنه...مثال میزنم: اندیشه و تفکر..نظم..پرورش نفس..ادب و فرهنگ..هنر..صله رحم..محبت..صداقت.. و هزاران ویژگی انسانیه دیگه...                                                           "پاینده باشید"

اگر میخواهی خوشبخت باشی برای خوشبختی و شادی دیگران بکوش زیرا ان شادی که تو به دیگران می بخشی به دل تو باز میگردد...

بد بختی و بی نوایی این نیست که فرد کور باشد بلکه این است که نتواند ان را تحمل نماید...

پروردگارا همه بیماران را شفا بده همه برهنگان را بپوشان همه دردمندان را درمان کن افریدگارا به راه راست هدایتمان کن در جهاد با نفس پیروزمان کن اخلاق نیک به ما عطا کن رزق و روزی حلال و گوارا و وسعت ان را عنایت کن از عذاب دوزخ و برزخ در امانمان بدار دلهامان را غرق نور ایمان کن عاقبت همه انسانها را به خیر ختم کن...                "خواندیم تو را...اجابت کن ما را"                "سال نو مبارک"

بزرگان براین باورند که دانش قدرت است.اما شرط داره...زمانی که به کسب علم میپردازیم هر قدم به جلو ما را از چیزی دور میکند و ان عمل است. باید از این خلاء دور شد و این فاصله میان علم و عمل را کم کرد ان زمان است که دانش قدرت نامیده میشود این را هم بدانید عالم بی عمل اصلا عالم نیست و قدرتی هم ندارد

بیاییم به جای توصیف بهار پنجره های دل را به سمت باغ عشق بگشاییم و پرستوهای محبت را از قفسهای اهنین نفرت رها کنیم و انگاه با کلمات تازه و پر تراوت پرواز را نقاشی کنیم و به جای توصیف تابستان کنار جوی اب زندگی بنشینیم و گذر عمر را وصف کنیم...

از نظر افراد موفق شانس یعنی شناسایی و استفاده مناسب از فرصتهایی که در زندگی دست میدهد...

انسانها در درک زندگی و مرگ و حقیقت ان دو بسیار متفاوتند...به طور مثال:بعضی ها زندگی را شاید سبز و برخی زرد وبرخی...میبینند و مهم این تفاوت در نگرشها نیست چون هیچ دو انسانی تفکری واحد ندارند مثل تفاوت در چهره ها ولی مهم تقویت نیروهای مثبت و سازنده در جهت همزیستی سالم و ساده در چارچوب رعایت قوانین بشریست...و مهم اینه که همه انسانیم و اشرف مخلوقات پس به انسانیتمون انسان باشیم ولیاقت خودمون رو درک کنیم و اجازه ندیم چیزی ما رو از این موهبت الهی دور کنه هیچ چیز...

هیچ وقت در راه رسیدن به شایستگی نسبی ابروریزی رخ نمیده......قزل الای شمال غربی اقیانوس ارام خودش رو با تلاش برای صدها مایل سفر مخالف جریان اب به خاطر هدف منحصر به فردی به اب و اتش میزنه بله برای سکس البته اما همچنین "زندگی"... "بر گرفته شده از فیلم افسانه ایه...الیزابت تاون... با بازی اورلاندو بلوم و کریستن دانست... 

برای از دست دادن چیزی باید اول مالک ان بود ما هیچ وقت در این دنیای فانی مالک چیزی نیستیم و هیچ وقت چیزی را از دست نمیدهیم

روزوشب و فرصت زندگی مثال اوراق دفترند که به رایگان در اختیار انسانهاست.هر انکس که خط خوشی رقم زند پیروز و سرفراز است..."مرتضی مرادی"